Teksty

W wyborze tematu i sposobie potraktowania go przez Ireneusza Betlewicza istnieje korespondencja z dalekowschodnimi mistrzami. Podobnie traktuje on swoje malarstwo i sztukę słowa. Jego wiersze przypominają haiku – są szkicami, odmalowującymi w słowach fragmenty krajobrazu psychicznego autora. W swojej wypowiedzi literackiej posługuje się obrazem utworzonym ze słów, powściągliwym i fragmentarycznym, budowanym z niewielu elementów, ale bogatym w znaczenia wewnętrzne, opisującym własny mikro i makrokosmos w sposób najkrótszy, ale i najpełniejszy. (…) Artystę inspiruje życie, z tą jego jakąś nieokreśloną tajemniczością, z niemożnością szczegółowego planowania dnia jutrzejszego, spekulacją w pojęciu ludzkim, a jednocześnie z przeznaczeniem biegnącym od natury. Tematem jego miniatur filozoficznych jest okrucieństwo trwania, świadomego bycia, odczuwania indywidualnej czasoprzestrzeni, a zarazem nadzieja. Nadzieja, która jest jedynym mechanizmem, w sposób magiczny podtrzymującym życie od miliardów lat.

 

Piotr Białek, fragment ze wstępu do katalogu “Życia rozpisane tchnienie”

Wiersze niewydane

Wiersze niewydane

deszczem przyjdź liści dotknij mokrym szelestem cierń niewiary mej starej nawilż światłem brzóz majowych znajdź mnie w bezcieniu jesienne wody osusz miłośnie wyjmij kamień bezsłowia z ust wcałuj rzekę sytego powietrza uśmiechem serca…

czytaj dalej
Ostatni felieton, 19.01.2014

Ostatni felieton, 19.01.2014

Złakniony życia słońca wbijam ostrogi oczu i galopuję w szarości tak bliskiej. Nisko, niziutko, wiatr zabiera listek po listku w podróży nienazywalnego celu. One z oddechem minionej wiosny tańczą w zwilżonym powietrzu wołając moje…

czytaj dalej